Dimitrios Eginitis

Eginitis werd in 1862 in Athene geboren. Na de Varvakeio-school studeerde hij wiskunde aan de Universiteit van Athene, waarna de staat hem naar Parijs stuurde om zich in de sterrenkunde te specialiseren, in een tijd dat Frankrijk een van de grote centra van die wetenschap was. In 1890 keerde hij terug naar Griekenland als directeur van de Nationale Sterrenwacht van Athene (Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών), en vanaf 1896 was hij ook hoogleraar sterrenkunde en meteorologie aan de universiteit. Hij bekleedde de functie van directeur meer dan vier decennia.

De sterrenwacht was in 1842 gesticht dankzij een schenking van de bankier Georgios Sinas, in een elegant gebouw van de Deense architect Theophil Hansen bij de Akropolis. Toen Eginitis aankwam, had ze weinig instrumenten en weinig activiteit. Hij reorganiseerde haar van boven tot onder, vond geld bij schenkers en bij de staat, haalde nieuwe telescopen en apparatuur en richtte nieuwe afdelingen op.

Hij was ook actief in het openbare leven. Tweemaal was hij minister van Onderwijs, in 1917 en in 1926, hij schreef artikelen en populaire boeken over sterrenkunde en het klimaat van Griekenland, en drong decennialang bij de staat aan op hervorming van de kalender. In 1926 werd hij een van de eerste leden van de Academie van Athene (Ακαδημία Αθηνών), waarvan hij in 1929 voorzitter en tot 1933 secretaris-generaal was. Hij stierf op 14 maart 1934 in Athene.

De grote verdienste van Eginitis was dat hij Griekenland een wetenschappelijke infrastructuur gaf. Onder zijn leiding begon de sterrenwacht met systematische weerwaarnemingen in het hele land, de basis van de latere nationale weerdienst, en hij bestudeerde en beschreef het klimaat van Athene en Griekenland. Hij zette ook een seismologische dienst op, onmisbaar in een van de aardbevingsgevoeligste landen van Europa, zodat schokken konden worden geregistreerd en bestudeerd in plaats van alleen gevreesd. In de sterrenkunde zelf moderniseerde hij de instrumenten en bracht hij Griekenland in contact met de internationale wetenschap.

Zijn zichtbaarste erfenis in het dagelijks leven is de kalender. Tot 1923 gebruikte Griekenland nog de oude juliaanse kalender, die toen dertien dagen achterliep op de gregoriaanse kalender van West-Europa. Dat zorgde voor eindeloze verwarring in handel, diplomatie en wetenschap. Eginitis pleitte jarenlang voor de overstap, en in 1923 voerde de staat die eindelijk door: de dag na 15 februari 1923 werd tot 1 maart verklaard. Het jaar daarop nam de Kerk van Griekenland een herziene kalender aan voor de vaste feesten, maar behield de traditionele paasdatum. Een minderheid van de gelovigen weigerde de verandering en volgt nog altijd de «oude kalender»; zij heten παλαιοημερολογίτες (oudkalendaristen).

De Nationale Sterrenwacht van Athene is nu een van de belangrijkste onderzoekscentra van Griekenland, met instituten voor sterrenkunde, geodynamica en milieuonderzoek, en haar weerstations maken nog steeds deel uit van de dagelijkse weerberichten die Grieken op het nieuws horen. Het oude gebouw op de Nimfenheuvel, tegenover de Akropolis, huisvest een museum en een bezoekerscentrum, waar je 's avonds door een historische telescoop kunt kijken. Telkens als een Griek het over de «nieuwe kalender» (νέο ημερολόγιο) of de «oude kalender» (παλαιό ημερολόγιο) heeft, spreekt hij over een verandering waarvoor Eginitis heeft gestreden. Straten in Athene en andere steden dragen zijn naam.

• Hij leidde de Nationale Sterrenwacht van Athene meer dan veertig jaar, van 1890 tot zijn dood.
• In Griekenland volgde op 15 februari 1923 direct 1 maart 1923.
• Hij was lid van de Academie van Athene vanaf het eerste jaar, 1926, en in 1929 haar voorzitter.
• Hij organiseerde ook de vroege registratie van aardbevingen in Griekenland, een van de seismisch actiefste landen van Europa.