grecfacilegrecfacile
Georgios Drosinis
Konstantin Skokos (1854-1929) · Public domain · Wikimedia Commons

A2Grécia moderna · Poeta

Georgios Drosinis

Γεώργιος Δροσίνης

1859 – 1951 · Atenas; Quifíssia

Georgios Drosinis (Γεώργιος Δροσίνης, 1859–1951), também grafado Drossinis, foi o companheiro discreto de Kostis Palamas na geração de 1880, o grupo de jovens poetas atenienses que deitaram fora os versos pomposos dos mais velhos e escreveram na língua quotidiana do povo. As suas coletâneas Ιστοί αράχνης (Teias de Aranha, 1880) e Σταλακτίται (Estalactites, 1881) abriram caminho, e os seus poemas curtos sobre o campo, o mar e as estações continuam a ser a primeira poesia que muitas crianças gregas leem.

A vida

Drosinis nasceu em Atenas a 9 de dezembro de 1859, no velho bairro de Plaka, numa família com raízes em Missolonghi, a cidade do grande cerco de 1826. Frequentou a escola Varvakeio, depois estudou Direito na Universidade de Atenas sem grande entusiasmo, e na década de 1880 passou vários anos na Alemanha, em Leipzig, Dresden e Berlim, onde estudou literatura e história da arte. Em Atenas encontrou os seus amigos: Kostis Palamas, Nikos Kambas e os outros jovens poetas que viriam a ser chamados a Nova Escola Ateniense ou a geração de 1880.

Foi um homem de instituições tanto quanto de versos. Na década de 1880 dirigiu a revista literária Εστία (Héstia), que sob a sua direção se tornou jornal diário em 1894. A partir de 1899 foi secretário, e mais tarde presidente, do Σύλλογος προς διάδοσιν ωφελίμων βιβλίων (Sociedade para a Difusão de Livros Úteis), fundado por Dimitrios Vikelas para pôr livros baratos e bem feitos nas mãos dos gregos comuns; dirigiu-o durante meio século. No Ministério da Educação dirigiu o Departamento de Letras e Belas-Artes (1914–1920 e 1922–1923), onde promoveu as bibliotecas escolares.

Em 1918 comprou, com o irmão, uma velha casa de família em Quifíssia, o subúrbio ajardinado a norte de Atenas, e a partir de 1939 viveu lá permanentemente. Continuou a escrever já depois dos oitenta, publicou a última coletânea em 1947 e morreu em Quifíssia a 3 de janeiro de 1951, aos noventa e um anos, o último sobrevivente da sua geração.

A obra

Drosinis publicou o seu primeiro livro, Ιστοί αράχνης (Teias de Aranha), em 1880, aos vinte anos, e seguiram-se Σταλακτίται (Estalactites, 1881), Ειδύλλια (Idílios, 1884) e Αμάραντα (Amarantos, 1890). Os títulos são modestos de propósito. Contra a retórica patriótica ruidosa da geração anterior, são pequenos poemas apurados em demótico, a que os amigos chamavam por vezes «ποίηση της δροσιάς», brincando com o seu nome (δροσιά significa frescura, orvalho): uma rapariga da aldeia, uma amendoeira em flor, o sol a pôr-se atrás das colinas, um ninho de andorinha, os mortos que jazem em terra estrangeira. Aprendeu com a canção popular grega e com a lírica alemã que lera como estudante, e deu à poesia grega uma leveza que lhe faltava.

Em prosa escreveu a novela pastoril Αμαρυλλίς (Amarílis, 1886), uma história de amor de verão no campo que teve grande êxito, os romances Το βοτάνι της αγάπης (A Erva do Amor, 1901) e Έρση (Ersi, 1922), contos de aldeia e de cidade, e contos de fadas para crianças. As coletâneas tardias, Φωτερά σκοτάδια (Trevas Luminosas, 1915), Κλειστά βλέφαρα (Pálpebras Fechadas, 1918), Το μοιρολόι της όμορφης (O Lamento pela Bela, 1927) e Θα βραδιάζει (Vai Anoitecer, 1930), são mais serenas e mais tristes, poemas da velhice e da despedida, sempre na mesma língua clara. Drosinis nunca teve a ambição nem a amplitude de Palamas, e sabia-o; o que tinha era tato, música e amor pelas coisas comuns, e o dom de as dizer com palavras que uma criança consegue ler.

O legado na Grécia de hoje

A melhor maneira de conhecer Drosinis é onde os gregos o conhecem: no livro de leitura da escola primária, onde os seus poemas curtos sobre as estações e o campo aparecem há gerações, e nas serenatas da velha Atenas. O seu poema Ανθισμένη αμυγδαλιά (A Amendoeira em Flor) tornou-se uma καντάδα clássica, uma canção que os estudantes ainda cantam à guitarra, e deu o título a um filme de 1959. A sua casa em Quifíssia, a caminho da estação, pertence ao município e acolhe desde 1997 o Museu Drosinis, com o seu escritório, retratos e manuscritos, ao lado da biblioteca pública que tem o seu nome. Muitas cidades gregas têm uma Οδός Δροσίνη, normalmente perto de uma rua com o nome de Palamas. Como morreu em 1951, a sua obra está no domínio público, e os textos gregos dos seus poemas estão livremente disponíveis na internet.

Sabia que…?

  • Publicou a primeira coletânea aos vinte anos, em 1880, e a última aos oitenta e sete, em 1947.
  • Durante cinquenta anos dirigiu a Sociedade para a Difusão de Livros Úteis, que vendia edições baratas de clássicos e guias práticos por toda a Grécia.
  • Os amigos brincavam com o seu nome: δροσιά significa orvalho ou frescura, e os seus versos foram elogiados precisamente por essa frescura.
  • Sobreviveu a todos os outros poetas da geração de 1880, morrendo aos noventa e um anos, em 1951.

Obras principais

Título gregoTítuloAno
Ιστοί αράχνηςTeias de Aranha1880
ΣταλακτίταιEstalactites1881
ΑμαρυλλίςAmarílis (novela)1886
ΑμάρανταAmarantos1890
Φωτερά σκοτάδιαTrevas Luminosas1915
Θα βραδιάζειVai Anoitecer1930

Uma frase para reter

Στίχους ποτέ δεν έγραψες εσύ; / Καλότυχος!… αν θες να με πιστέψεις, / μη γράψεις, είν' η τύχη σου χρυσή· / τον ποιητή καθόλου μη ζηλέψεις.

Stichous pote den egrapses esy? / Kalotychos!… an thes na me pistepseis, / mi grapseis, ein' i tychi sou chrysi; / ton poiiti katholou mi zilepseis.

Nunca escreveste versos? / Feliz de ti!… se me quiseres acreditar, / não escrevas, a tua sorte é de ouro; / não invejes nada o poeta.

Επίλογος, from Σταλακτίται (1881)

No texto original

O texto tal como Georgios Drosinis o escreveu, em domínio público, com a nossa própria tradução ao lado.

«Πίστη»Fé

Um poema breve e completo construído sobre um único refrão: a fé não é esperar aquilo que a natureza dará de qualquer modo, mas esperar o impossível. O seu demótico simples mostra o caminho percorrido pela língua de Drosinis desde os versos tingidos de katharévussa das suas coletâneas da década de 1880.

Δεν έχεις Πίστη, όταν τα στάχια σουNão tens Fé quando das tuas espigas
προσμένεις να γενούν σιτάρι,esperas que se tornem trigo,
κι από τ’ άκαρπο δεντρί, που κέντρωσες,e da árvore estéril que enxertaste
προσμένεις καρπερό βλαστάρι!esperas um rebento fecundo!
Πίστη έχεις, όταν από το χέρσωμαTens Fé quando da terra de pousio
κι από τα αστραποκαμένα ξύλα,e da lenha queimada pelo raio
προσμένεις τους καρπούς ολόδροσουςesperas os frutos frescos de orvalho
και καταπράσινα τα φύλλα.e as folhas de um verde intenso.
Δεν έχεις Πίστη, όταν, πηγαίνονταςNão tens Fé quando, seguindo
το δρόμο του βουνού, προσμένειςo caminho da montanha, esperas
να φτάσεις ως το ανάερο ψήλωμαchegar à altura aérea
κάποιας κορφής μαρμαρωμένης.de algum cume feito mármore.
Πίστη έχεις, όταν, αλυσόδετος,Tens Fé quando, acorrentado,
μέσα από τα βάθη της αβύσσου,do mais fundo do abismo,
προσμένεις ως τα ουράνια ελεύτεροesperas que até aos céus, livre,
να φτερουγίσει το κορμί σου.o teu corpo levante voo.
Δεν έχεις Πίστη, όταν τ’ απόβραδοNão tens Fé quando ao cair da tarde
προσμένεις να προβάλλουν τ άστρα,esperas que despontem as estrelas,
και με του πετεινού το λάλημαe que ao cantar do galo
να φέξη η αυγή ροδογελάστρα!rompa a aurora de riso rosado!
Πίστη έχεις, όταν- όσο αλόγιστοTens Fé quando — por mais insensato
και πλάνο ο νους σου κι αν το ξέρει-e enganoso que a tua mente o saiba —
προσμένεις ήλιο τα μεσάνυχταesperas sol à meia-noite
κι αστροφεγγιά το μεσημέρι.e luz de estrelas ao meio-dia.
Δεν έχει Πίστη, όταν, πιστεύοντας,Não tens Fé quando, crendo,
ρωτάς την κρίση και τη γνώση!interrogas o juízo e o saber!
Δεν έχεις Πίστη, όταν την πίστη σουNão tens Fé quando a tua fé
στο λογικό έχεις θεμελιώσει!a fundaste na razão!
Πίστη έχει, όταν κάθε σου όνειροTens Fé quando cada sonho teu
το ανάφτεις στο βωμό της τάμα,o acendes no seu altar como promessa,
κι αν κάποιο σου τάμα είναι αδύνατο,e se alguma promessa tua é impossível,
προσμένεις να γενεί το θάμα.esperas que aconteça o milagre.

«Πίστη», complete poem · Texto em domínio público, fonte: el.wikisource.org

A2

Ler sobre Georgios Drosinis em grego (A2)

Palavras do texto

  • amigo
  • língua
  • pequeno, curto
  • difícil
  • poema
  • flor
  • pássaro
  • eu canto

Teste-se: 4 palavras desta página

1 / 4

O que significa esta palavra?

Quer aprender grego?Começar o grego

Outros do nível A2

Grécia moderna · PoetaKonstantinos Kaváfis1863 – 1933Grécia moderna · PoetaYannis Ritsos1909 – 1990Grécia moderna · Romancista (literatura infantil)Penélope Delta1874 – 1941Antiguidade · Poeta épicoHomeroc. 8th century BCGrécia moderna · RomancistaNikos Kazantzakis1883 – 1957Antiguidade · Filósofo cínicoDiógenes de Sinopec. 412 BC – 323 BCAntiguidade · Filósofo e matemáticoTales de Miletoc. 624 BC – c. 546 BCAntiguidade · Filósofo e matemáticoPitágorasc. 570 BC – c. 495 BCRenascimento · PintorEl Greco1541 – 1614Grécia moderna · PintorNikolaos Gyzis1842 – 1901Grécia moderna · SopranoMaria Callas1923 – 1977Grécia moderna · CompositorManos Hadjidakis1925 – 1994Grécia moderna · AtorThanasis Vengos1927 – 2011Grécia moderna · PoetaNikiforos Vrettakos1912 – 1991Grécia moderna · Cantor, tocador de liraNikos Xylouris1936 – 1980Grécia moderna · MédicoGeorgios Papanicolau1883 – 1962Grécia moderna · Sacerdote e combatente de 1821Papaflessasc. 1788 – 1825Grécia moderna · Poeta satíricoGeorgios Souris1853 – 1919Grécia moderna · EscultorYannoulis Chalepas1851 – 1938Grécia moderna · PintorAlekos Fassianos1935 – 2022Grécia moderna · CompositorSpyridon Samaras1861 – 1917Grécia moderna · Cantora de rebetikoSotiria Bellou1921 – 1997Grécia moderna · Cantora de rebetikoMarika Ninou1922 – 1957Grécia moderna · Virtuoso do bouzouki, compositorManolis Chiotis1921 – 1970Grécia moderna · AtrizKatina Paxinou1900 – 1973Grécia moderna · Cantora de rebéticoRosa Eskenazic. 1895 – 1980Grécia moderna · AtorManos Katrakis1908 – 1984Grécia moderna · PintorDimitris Mytaras1934 – 2017Grécia moderna · CompositorManos Loizos1937 – 1982Grécia moderna · Cantor de laïkóDimitris Mitropanos1948 – 2012Grécia moderna · General de 1821Odysseas Androutsosc. 1790 – 1825Grécia moderna · Líder da Filikí EteríaAlexandre Ypsilantis1792 – 1828Grécia moderna · FotógrafaNelly's (Elli Souyioultzoglou-Seraidari)1899 – 1998Grécia moderna · Mezzo-sopranoAgnes Baltsa1944Grécia moderna · Intérprete de lieder e beneméritaAlexandra Trianti1896/1901 – 1977Grécia moderna · Ator · RealizadorAlekos Alexandrakis1928 – 2005Antiguidade · Poeta líricoAlceu de MitileneGrécia moderna · CantoraAlkistis Protopsalti1954Grécia moderna · Cantora · compositoraAmanda TenfjordAntiguidade · Poeta líricoAnacreontec. 570 BCE – c. 485 BCEGrécia moderna · Romancista e jornalistaAndreas Frangias1921 – 2002Grécia moderna · Cantora · compositoraAndromacheGrécia moderna · CantoraAnna Vissi1957Grécia moderna · Poeta · EditorAntonis Fostieris1953Antiguidade · Poeta · EpigramatistaÂnite de TegeiaAntiguidade · Poeta épico · EruditoApolónio de RodesAntiguidade · Poeta lírico arcaicoArquílocoGrécia moderna · RomancistaChristos Chomenidis1966Grécia moderna · ContistaChristos Ikonomou1970Grécia moderna · Cantora · intérprete de musicaisDemy1991Grécia moderna · CantoraDespina Vandi1969Grécia moderna · Cantora · compositoraDimitra Galani1952Grécia moderna · Dramaturgo · TradutorDimitris Dimitriadis1944Grécia moderna · CantautorDionysis Savvopoulos1944 – 2025Grécia moderna · Cantora · canção e poesiaEleftheria Arvanitaki1957Grécia moderna · CantoraEleftheria Eleftheriou1989Grécia moderna · Cantora popElena Tsagrinou1994Grécia moderna · CantoraEleni Foureira1987Grécia moderna · Cantora · canção grega e repertório internacionalElli Paspala1957Grécia moderna · Romancista · MarionetistaEvgenia Fakinou1945Grécia moderna · Cantora · CompositoraGianna Terzi1980Grécia moderna · BasquetebolistaGiannis Antetokounmpo1994Grécia moderna · Compositor · MaestroGiannis Markopoulos1939 – 2023Grécia moderna · Pianista clássicaGina Bachauer1910 – 1976Grécia moderna · Cantor · guitarristaGeorge Dalaras1949Grécia moderna · EscultorGiorgos Zongolopoulos1903 – 2004Grécia moderna · CantoraGlykeria1953Grécia moderna · Cantora · compositoraHaris Alexiou1950Grécia moderna · Cantora popHelena Paparizou1982Grécia moderna · Poeta e libretistaIoulita IliopoulouAntiguidade · PoetaErinaGrécia moderna · CantoraIvi Adamou1993Grécia moderna · Cantora pop · laïkoKaiti Garbi1961Grécia moderna · Cantora · compositoraKaterine Duska1989Grécia moderna · Poeta e escritor viajanteKostas Ouranis1890 – 1953Grécia moderna · Compositora · pianistaLena Platonos1951Grécia moderna · Cantora · compositoraMaria Elena Kyriakou1984Grécia moderna · TenistaMaria Sakkari1995Grécia moderna · Cantora · produtoraMarina Satti1986Grécia moderna · CantoraMarinella1938 – 2026Grécia moderna · RomancistaMaro Douka1947Grécia moderna · Cantora · canção grega contemporâneaMelina Kana1966Grécia moderna · Poeta e letristaMichalis Ganas1944 – 2024Grécia moderna · Compositor · PianistaMimis Plessas1924 – 2024Grécia moderna · CantoraNatassa Bofiliou1983Grécia moderna · Atriz · argumentistaNia Vardalos1962Grécia moderna · Escritor e ensaístaNikos Dimou1935Grécia moderna · PintorNikos Nikolaou1909 – 1986Grécia moderna · Cantautor · ProdutorNikos Papazoglou1948 – 2011Grécia moderna · Poeta e ilustradoraPavlina Pampoudi1948Grécia moderna · Pianista e compositoraRena Kyriakou1917 – 1994Grécia moderna · Cantora · bailarinaSilia Kapsis2006Grécia moderna · Cantautor · GuitarristaSokratis Malamas1957Grécia moderna · Compositor · LetristaStavros Kougioumtzis1932 – 2005Grécia moderna · Compositor e maestroStavros Xarchakos1939Grécia moderna · CantoraTamta1981Grécia moderna · Soprano · Ópera e cinemaTeresa Stratas1938Grécia moderna · Pintora · cronista visualThalia Flora-Karavia1871 – 1960Grécia moderna · Compositor · CantorThanasis Papakonstantinou1959Antiguidade · Poeta bucólicoTeócritoGrécia moderna · CantoraVicky Leandros1952Grécia moderna · Compositor · teclistaYanni1954

Todas as personalidades →