Georgios Vizyinos

8 Mart 1849'da Doğu Trakya'da küçük bir kasaba olan Vize'de (Βιζύη, bugün Türkiye'de Vize) Georgios Mihailidis adıyla doğdu ve mahlasını sonradan buradan aldı. Babası o küçükken öldü ve on yaşlarındayken terzilik öğrenmesi için İstanbul'a gönderildi. Sonra bir akrabası onu Kıbrıs'a götürdü; orada Başpiskopos Sofronios bu zeki çocuğu fark etti ve onu rahiplik eğitimine verdi. İstanbul'a döndüğünde hayatını değiştiren hamiyi buldu: sonraki on beş yıl boyunca eğitim masraflarını karşılayan bankacı Georgios Zarifis.

Vizyinos Atina'da okudu; 1874'te Atina'nın son kralını anlatan uzun şiiri Κόδρος (Kodros) Vutsinas şiir ödülünü kazandı. 1875'ten itibaren Göttingen'de felsefe ve psikoloji okudu, Hermann Lotze'nin derslerine katıldı, ardından Leipzig'de 1881'de çocuk oyunu üzerine Almanca bir doktora tezi tamamladı. 1883'te Paris'te Το αμάρτημα της μητρός μου, Yunanca metin Εστία'da çıkmadan önce ilk kez Fransızca çeviriyle yayımlandı.

Zarifis 1884'te öldü ve para kesildi. Vizyinos Atina'ya yerleşti, üniversitede felsefe tarihi dersleri veren maaşsız bir öğretim görevlisi olarak çalıştı ve özel dersler verdi. Umutlarını memleketi Trakya'da, Samakov yakınlarındaki bir madene bağladı ama hiç yatırımcı bulamadı; henüz ergenlik çağındaki öğrencisi Bettina Fravasili'ye âşık oldu. Nisan 1892'de Atina'daki Dromokaitio akıl hastanesine kapatıldı ve 15 Nisan 1896'da orada öldü.

Az sayıdaki öyküsünün her biri bir gizem gibi kurulmuştur: yıllar önce ailede bir şey olmuştur ve yurt dışından dönen Yorgis adlı genç anlatıcı bunu yavaş yavaş ortaya çıkarır. Το αμάρτημα της μητρός μου (Annemin Günahı, 1883) öyküsünde anne, gençliğinde uykusunda bebek kızı Annio'yu kazara boğduğunu ve evlatlık kızlara adanmışlığının bunu ödeme çabası olduğunu itiraf eder. Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου (Kardeşimin Katili Kimdi?, 1883) öyküsünde anlatıcının kardeşinin katilinin, annenin bakıp bir oğul gibi sevmeye başladığı genç bir Türk olduğu anlaşılır.

Αι συνέπειαι της παλαιάς ιστορίας (Eski Hikâyenin Sonuçları, 1884) Almanya'da geçer: delilikle biten bir aşk. Το μόνον της ζωής του ταξείδιον (Hayatının Tek Yolculuğu, 1884) en dokunaklı olanıdır: İstanbul'da bir terzinin yanına çırak verilen bir çocuk, çocukluğunu uzak diyarların masallarıyla dolduran ölüm döşeğindeki dedesine koşar ve yaşlı adamın kendi düğününden öteye hiç gitmediğini öğrenir. Μοσκώβ-Σελήμ (Moskof Selim, 1895) yaşlı bir Osmanlı askerine Rusya'daki esaretin bağlılıklarını nasıl altüst ettiğini anlattırır; kahramanı bir Türk olan ilk Yunan öyküsüdür.

Anlatım, dönemin resmî yazı dili olan katharevusa ile yazılmıştır; karakterler ise Trakya'nın halk dili dimotikiyle konuşur: eğitimli bir adam, içinden çıktığı halkı dinler. Vizyinos ayrıca Ατθίδες αύραι (Attika Esintileri, 1883) dahil şiirler ve çocuklar için dizeler de yayımladı.

Το αμάρτημα της μητρός μου lise edebiyat antolojisinde yer alır; bu yüzden hemen her Yunan, Annio ve suçluluk içindeki annesiyle okulda tanışmıştır. Το μόνον της ζωής του ταξείδιον da yaygın biçimde okutulur ve her ikisi de Atina'da düzenli olarak tek kişilik oyunlar halinde sahnelenir. Lakis Papastathis'in Το μόνον της ζωής του ταξείδιον (2001) filmi öyküyü Vizyinos'un kendi hayatıyla örer ve başlamak için iyi bir yerdir. Birçok Yunan kentinde bir Βιζυηνού sokağı vardır; mezarı Atina Birinci Mezarlığı'ndadır. İngilizcede William F. Wyatt'ın My Mother's Sin and Other Stories (Annemin Günahı ve Diğer Öyküler, 1988) derlemesi onu yurt dışında tanıttı. Bu sitede B2 kursu öykülerinin doğal eşlikçisidir.

• On yaşında terzi çırağı, otuz iki yaşında felsefe doktoruydu; 1881 tarihli Leipzig tezi çocuk oyunu üzerineydi.
• En ünlü öyküsü Yunanca yayımlanmadan önce Paris'te Fransızca olarak basıldı.
• Vizyinos bir mahlastır: memleketi Vize'den gelir ve «Vizeli adam» anlamını taşır; gerçek soyadı Mihailidis'ti.
• Hayatının son dört yılını, 1892'den 1896'ya, Atina'daki Dromokaitio akıl hastanesinde hâlâ şiir yazarak geçirdi.