Ewgenios Triwizas

Ewgenios Triwizas urodził się w Atenach w 1946 roku. Studiował prawo i ekonomię na Uniwersytecie Ateńskim, a potem wyjechał do Anglii, by studiować kryminologię, naukę o przestępczości, i od tej pory żyje między dwoma krajami. Przez wiele lat wykładał kryminologię na Uniwersytecie w Reading na zachód od Londynu; uczył też w Atenach i publikował prace naukowe o przestępczości i prawie. Pisarz dla dzieci i profesor to ta sama osoba, a on sam lubi mówić, że w obu zawodach chodzi o wyobrażanie sobie, co ludzie mogliby zrobić.

Jego kariera opowiadacza zaczęła się na początku lat osiemdziesiątych od Φρουτοπία (Frutopia), komiksu o krainie mówiących owoców, który stał się popularnym serialem lalkowym w greckiej telewizji. Książki pojawiały się w szybkim tempie: książki obrazkowe, powieści dla dzieci, sztuki teatralne, baśnie dla radia, wiersze i dowcipy. Kilka jego sztuk wystawiano w Atenach, między innymi w Teatrze Narodowym, a jego opowieści przerabiano na musicale i opery dla dzieci.

Triwizas wciąż pisze po grecku i po angielsku i podróżuje między Atenami a Anglią. Jego książki przetłumaczono na wiele języków. Jest autorem żyjącym, dlatego ta strona ogranicza się do jego twórczości publicznej.

Triwizas bawi się językiem tak, jak robią to dzieci. Wymyśla słowa, przekręca przysłowia, nadaje bohaterom absurdalne imiona i uwielbia fabułę, która wywraca znaną historię na lewą stronę. W Τα τρία μικρά λυκάκια (Trzy małe wilczki i wielka zła świnia), wydanych najpierw po angielsku w 1993 roku z ilustracjami Helen Oxenbury, trzy łagodne wilczki budują coraz mocniejsze domy, z cegły, z betonu, ze stali, a świnia z młotem i dynamitem burzy każdy z nich, aż wreszcie dom z kwiatów zmiękcza jej serce. To opowieść o dobroci i o tym, że stare baśnie można opowiedzieć inaczej.

Φρουτοπία (Frutopia) to cały świat, w którym owoce i warzywa rządzą krajem, z detektywem o imieniu Pikos Apikos i złoczyńcami, którzy chcą ukraść zbiory. Τα 88 ντολμαδάκια (88 gołąbków z liści winorośli, 1997) to książka z 88 krótkimi opowiadaniami i zagadkami, które można czytać w dowolnej kolejności. Η τελευταία μαύρη γάτα (Ostatnia czarna kotka, 2001), jedna z jego najbardziej znanych powieści, opowiada, jak przesąd prowadzi do polowania na wszystkie czarne koty na wyspie, widzianego oczami ostatniej ocalałej; dzieci czytają ją jak przygodę, a dorośli jak opowieść o uprzedzeniach. Το νησί των πυροτεχνημάτων (Wyspa fajerwerków) i dziesiątki innych tytułów rozciągają się od wierszyków-nonsensów po baśnie z kilkoma alternatywnymi zakończeniami, które wybiera czytelnik. Jego grecki jest żywy i potoczny, pełen rymów i zabaw dźwiękiem, i czyta się go na głos w przedszkolach i klasach w całym kraju.

Triwizas jest klasykiem za życia. Fragmenty jego książek trafiają do greckich czytanek dla szkół podstawowych, nauczyciele uczą czytania na jego opowieściach, a jego tytuły wypełniają dziecięce półki każdej greckiej księgarni. Serial lalkowy Φρουτοπία pamięta każdy, kto w latach osiemdziesiątych oglądał grecką telewizję, a jego piosenki wciąż się śpiewa. Jego sztuki dla dzieci wystawia się co sezon w Atenach i Salonikach, a Τα τρία μικρά λυκάκια to klasyczna książka obrazkowa także w krajach anglojęzycznych. Dla uczącego się greckiego jego książki to idealna pierwsza lektura: zacznij od greckiego wydania trzech małych wilczków, które prawdopodobnie znasz już w swoim języku, a potem sięgnij po jedno z krótkich opowiadań z Τα 88 ντολμαδάκια.

• Jest profesorem kryminologii, a swoje opowieści dla dzieci pisał równolegle z pracą naukową o przestępczości i prawie.
• Trzy małe wilczki i wielka zła świnia zostały napisane najpierw po angielsku, z ilustracjami Helen Oxenbury, a dopiero potem wydane po grecku.
• Niektóre jego książki mają kilka zakończeń i pozwalają dziecku wybrać to, które mu się podoba.
• Frutopia zaczęła się jako komiks, a stała się telewizyjnym programem lalkowym, którego bohaterami były owoce i warzywa.