Laskarina Bubulina

Bubulina urodziła się w maju 1771 roku w więzieniu w Konstantynopolu. Jej ojciec, Stavrianos Pinotsis, kapitan z wyspy Hydra, brał udział w nieudanym powstaniu Orłowa z 1770 roku i był tam przetrzymywany; matka Skevo odwiedzała go, gdy dziecko przyszło na świat. Ojciec wkrótce zmarł, matka wyszła ponownie za mąż za mężczyznę ze Spetses, a dziewczynka wychowała się na tej małej wyspie u wschodnich wybrzeży Peloponezu, wówczas jednej z najbogatszych społeczności żeglarskich Morza Egejskiego.

Wychodziła za mąż dwukrotnie, za każdym razem za kapitana, i za każdym razem owdowiała, gdy mąż ginął w walce z piratami. Drugi, Dimitrios Bubulis, zmarł w 1811 roku i zostawił jej majątek oraz kilka statków. Zachowała jego nazwisko, przejęła interes i prowadziła go sama, co było niesłychane dla kobiety jej czasów, i rozwinęła go. Gdy władze osmańskie próbowały skonfiskować jej majątek, pojechała do Konstantynopola i według tradycji uzyskała ochronę za pośrednictwem ambasadora rosyjskiego. Około 1820 roku zbudowała na Spetses dużą korwetę z osiemnastoma działami, Αγαμέμνων (Agamemnon), i podobno wstąpiła do Filiki Eterii, tajnego stowarzyszenia przygotowującego rewolucję.

Gdy w marcu 1821 roku wybuchła wojna o niepodległość, rzuciła na jej szalę swoje statki, pieniądze i synów. W walkach wewnętrznych lat 1824–25 stanęła po stronie Theodorosa Kolokotronisa, którego syn Panos poślubił jej córkę Eleni, i w niełasce odesłano ją na Spetses. Tam 22 maja 1825 roku została zastrzelona we własnym domu podczas kłótni z rodziną Koutsisów, po tym jak jej syn uciekł z ich córką.

Wojna Bubuliny toczyła się na morzu. W marcu 1821 roku wzniosła flagę powstania na Agamemnonie w porcie Spetses i ze swoją niewielką flotą wzięła udział w morskiej blokadzie Nafplio, najsilniejszej twierdzy osmańskiej na Peloponezie, którą wyspiarze utrzymywali ponad rok, aż miasto padło pod koniec 1822 roku. Jej statki uczestniczyły też w oblężeniu Monemwasii, która skapitulowała latem 1821 roku. Wojna od początku kosztowała ją drogo: jej najstarszy syn, Yiannis Giannouzas, zginął w walkach pod Argos w 1821 roku.

We wrześniu 1821 roku była obecna przy upadku Tripolitsy, osmańskiej stolicy Peloponezu, gdzie siły greckie wymordowały znaczną część ludności. Tradycja ze Spetses głosi, że wjechała konno do miasta i osobiście ochroniła przed rzezią kobiety z domu paszy. Niezależnie od tego, czy każdy szczegół jest prawdziwy, jej sława wśród bojowników była rzeczywista: zagraniczni filhelleni, którzy ją spotkali, pisali o niej ze zdumieniem, a jej portret pędzla urodzonego w Danii artysty Adama Friedela, w chuście na głowie, z surową, nieuśmiechniętą twarzą, stał się wizerunkiem kobiety-wojowniczki rewolucji.

Za wszystko płaciła sama. Statki, załogi, proch i żywność dla bojowników pochłonęły większość jej majątku, a gdy umierała, niewiele jej zostało. Zostawiła za to przykład: Greczynkę, która po pięćdziesiątce dowodziła mężczyznami na morzu i była słuchana.

Na Spetses jej rezydencja nad starym portem to Muzeum Bubuliny, prowadzone przez jej potomków, z jej portretem, bronią i meblami; brązowy posąg stoi na nabrzeżu Dapia, a co roku we wrześniu wyspiarskie święto Armata odtwarza bitwę morską z 1822 roku, paląc statek w zatoce. Niemal każde greckie miasto ma Οδός Μπουμπουλίνας (ulicę Bubuliny); ta w Atenach, obok Narodowego Muzeum Archeologicznego, jest najbardziej znana. Jej twarz widniała na monecie jednodrachmowej od 1988 roku aż do wprowadzenia euro, a dzieci ze szkół podstawowych przebierają się za nią, razem z chustą, na paradę 25 marca. W 2018 roku grecka marynarka wojenna nadała jej pośmiertnie stopień kontradmirała. Imię weszło nawet do języka: o śmiałej, władczej kobiecie mówi się «μια Μπουμπουλίνα». W filmie Μπουμπουλίνα z 1959 roku główną rolę zagrała Irene Papas.

• Urodziła się w więzieniu w Konstantynopolu, gdzie jej matka odwiedzała uwięzionego ojca.
• Obaj jej mężowie byli kapitanami zabitymi przez piratów; drugi zostawił jej statki i nazwisko, pod którym zasłynęła.
• Prowadziła wojnę na własny koszt i wydała na nią większość majątku.
• Została zastrzelona w rodzinnej kłótni na Spetses w 1825 roku, cztery lata przed uzyskaniem przez Grecję niepodległości; w 2018 roku grecka marynarka wojenna mianowała ją kontradmirałem.