Andreas Kalvos

Kalvos Nisan 1792'de, o sırada hâlâ Venedik yönetimindeki Zakintos'ta doğdu ve hayatı uzun bir sürgün oldu. 1802'de babası onu ve küçük kardeşini İtalya'daki Livorno'ya götürdü, annelerini geride bıraktı; Kalvos annesini bir daha hiç görmedi. İtalyanca konuşarak büyüdü ve 1812'de Floransa'da şair Ugo Foscolo ile tanıştı; Foscolo onu sekreteri ve öğrencisi yaptı. 1816'da Foscolo'nun peşinden İsviçre'ye ve Londra'ya gitti; orada dil öğretti ve 1820'de bebek kızlarıyla birlikte ölen İngiliz Maria Theresa Thomas ile evlendi.

Floransa'ya dönünce İtalyan liberallerin gizli örgütü Karbonarilere katıldı ve Yunan Devrimi'nin başladığı yıl olan 1821'de Toskana'dan sürüldü. Cenevre'de on odluk Η Λύρα'yı (1824), Paris'te ise on od daha içeren Λυρικά'yı (1826) yayımladı. 1826'da Devrim'e hizmet etmek için Nafplio'ya gitti, hizipler arasındaki çekişmelerden tiksindi ve İngiliz yönetimindeki Korfu'ya çekildi; orada çeyrek yüzyıl boyunca İyon Akademisi'nde ve özel okullarda ders verdi, bir daha Yunanca şiir yazmadı.

1852'de ikinci eşi Charlotte Augusta Wadams ile İngiltere'ye gitti ve onunla birlikte Lincolnshire'ın pazar kasabası Louth'ta bir kız okulu işletti. 3 Kasım 1869'da orada öldü. 1960'ta onun ve eşinin naaşları Zakintos'a getirildi ve adanın öteki büyük şairi, hiç tanışmadığı Dionisios Solomos'un yanına konuldu.

Yirmi od, Yunan Bağımsızlık Savaşı'nı uzaktan anlatan, kimsenin hiç konuşmadığı bir Yunancayla yazılmış şiirlerdir: Homeros esintili arkaik bir dilin halk diliyle (dimotiki) karışımı; ας έχωσι gibi biçimler ve χάλκεον gibi sözcükler. Kalvos bunlar için bir kıta icat etti: dört kısa, uyaksız dizenin ardından beş heceli beşinci bir dize. Bu, odlara Solomos'un halk türküsü ölçüsünden çok farklı, ağırbaşlı, marş gibi bir ritim verir.

İlk od olan Ο Φιλόπατρις (Yurtsever), Zakintos'a ω φιλτάτη πατρίς diye seslenir ve yabancı toprağa gömülmeme dileğiyle biter; kader bu dileği hiçe saydı. Εις Σάμον (Sisam'a) herkesin bildiği kıtayla açılır: korkunun tunç elini hissedenler köleliğin boyunduruğunu taşısın; özgürlük erdem ve cesaret ister. Εις Ψαρά ve Εις Χίον, 1822 ve 1824'te Osmanlılar tarafından yıkılan adalara ağıt yakar; Εις Σούλι ve Εις Πάργαν Epir kalelerini onurlandırır; Ο Ωκεανός (Okyanus) ve Τα Ηφαίστεια (Volkanlar) denize ve Yunan ateş gemilerine döner. Εις Θάνατον (Ölüme) ona rüyasında görünen annesini anar.

Vatansever temaların ardında Foscolo'dan edindiği klasik idealler durur: erdem, özgürlük, doğanın ahlaki yüceliği. Odlar şefkatli olmaktan çok soyut ve heykelsidir; sözcük dağarcıkları anadili Yunanca olanlar için bile sözlük gerektirir ve Seferis'in hayran olduğu şey tam da bu tuhaflıktır.

Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία mecliste, gazete manşetlerinde ve okul duvarlarında alıntılanır; odun geri kalanını pek az Yunanlı bilir, ama o dizeyi herkes bilir. Odlar 1889'da Kostis Palamas'ın 'Zakintoslu Kalvos' üzerine verdiği konferansla, sonra 1930'lar ve 1940'larda Seferis'in denemeleri sayesinde yeniden hayat buldu; bugün Εις Σάμον lise edebiyat antolojisinde yer alır. Zakintos'ta Solomos ve Ünlü Zakintoslular Müzesi, Solomos ile Kalvos'un mezarlarının yan yana durduğu anıt mezara ev sahipliği yapar; İngiltere'nin Louth kasabasında bir plaket öldüğü evi gösterir. Atina'da ve pek çok kentte Κάλβου adlı sokaklar vardır. Ο Φιλόπατρις'in iyi bir okumasını dinlemek, ritmini duymanın en iyi yoludur.

• Hayatı boyunca yirmi Yunanca şiir yazdı, hepsi yaklaşık 1823 ile 1826 arasında; sonra kırk yılı aşkın bir süre tek bir şiir daha yazmadı.
• Yunanca odlarından önce İtalyanca trajediler ve şiirler yazdı, İngiltere'de de bir İtalyanca dilbilgisi kitabı yayımladı.
• İlk odu vatan toprağında bir mezar diler; bir İngiliz pazar kasabasında öldü ve Zakintos'a ancak doksan bir yıl sonra, 1960'ta ulaştı.
• İkisi de Zakintos'ta doğan ve ikisi de Devrim'i yazan Kalvos ile Solomos hiç tanışmadılar; şimdi aynı anıt mezarda yatıyorlar.