Diogenes Laertios

Diogenesa Laertiosa umieszcza się w III wieku n.e. na podstawie przesłanek wewnętrznych. Miejsce urodzenia, kariera i ścisłe daty nie są pewne. Laertios nie dowodzi konkretnego miasta rodzinnego. Zamiast wymyślać podróże i nauczanie zacznijmy od zachowanego autora i greckiego tekstu. Należy do greckojęzycznej literatury pod Rzymem, wieki po wielu opisywanych myślicielach.

Trzeba go odróżniać od Diogenesa z Synopy, cynika IV wieku p.n.e. z prowokacyjnymi anegdotami. Tamten jest tematem księgi VI, nie autorem. Laertios zbiera biografie, opinie, listy książek, powiedzenia i dokumenty z często zaginionych tradycji. Nazwanie autorytetu nie zawsze oznacza bezpośrednią lekturę oryginału. Dodaje też własne wiersze. Jest widocznym porządkującym materiał, nie niewidzialnym oknem na przeszłość. Niepewna biografia kieruje ku wyborowi i przekazowi, nie zmyślonym szczegółom osobistym.

Żywoty sławnych filozofów mają dziesięć ksiąg. Cztery wpisy poniżej to części jednego zbioru według numerów, nie cztery niezależne publikacje o znanych datach. I przedstawia początki i mędrców, II zawiera Sokratesa, VI cyników, X Epikura. Układ śledzi też następstwa szkół, nie prostą współczesną oś czasu.

Cytat pochodzi od narratora we wstępie: proponuje dwa początki lub linie z Anaksymandrem i Pitagorasem. To jego schemat, nie powszechnie przyjęta historia wszystkich tradycji. Gdzie indziej przeplata narrację i dokumenty. X zachowuje trzy listy Epikura i Główne myśli. Teksty zachowują przypisanego autora; przekaz nie czyni ich opiniami Laertiosa. Zabawna anegdota też nie jest automatycznie sprawdzonym wydarzeniem. Czytanie śledzi źródła, konkurencyjne wersje i zmiany głosu. Zachowanie stanowi wartość, lecz każda relacja wymaga badania.

Zrób grecką kartę źródła: filozof, relacjonujący autor, księga i ustęp. „Diogenes Laertios VII.23” to księga VII, ustęp 23. Streść nowogreckim z αναφέρει ότι albo παραθέτει τα λόγια, podkreślając początek obcej wypowiedzi. Porównaj βίος/βιογραφία z ζωή. Ćwiczysz czasowniki relacji, odsyłacze i autor/temat. Napisz dwa zdania: co mówi tekst i na jaki wniosek pozwalają dowody. Greckie streszczenie zachowuje obie czynności.

• To biograf, nie cynik Diogenes.
• Zbiór ma dziesięć ksiąg.
• X zachowuje trzy listy przypisane Epikurowi.
• Daty i miasto rodzinne są niepewne.