Rena Vlahopulu

Vlahopulu 28 Temmuz 1923'te, müziği, bandoları ve operayı seven seyircisiyle tanınan İyon adası Korfu'da doğdu. Gençliğinde Korfu'da şarkı söyledi ve 1939'da Atina'da bir varyete gösterisinde şarkı söylerken dikkat çekti. 1943'ten itibaren kendisi için caz şarkıları yazan besteci Giannis Spartakos ile Pantheon'da şarkı söyledi ve basın ona «cazın kraliçesi» dedi. Sesi güçlü, ritmi kusursuz, sahne varlığı muazzamdı.

Şarkıcılıktan tiyatroya, özellikle de şarkılar, skeçler ve siyasi şakalardan oluşan Atina revüsü επιθεώρηση'ye geçti. Orada onu ünlü yapan komik zamanlamayı öğrendi: kalkık kaş, tatlılıktan öfkeye ani geçiş, tam doğru anda atılan replik. 1960'larda sinema onu keşfetti ve Lambros Konstantaras, Dinos Iliopoulos ve Kostas Voutsas gibi oyuncularla birlikte Yunan komedisinin altın çağının en büyük yıldızlarından biri oldu.

On yıllar boyunca tiyatroda ve televizyonda çalışmaya devam etti ve hiçbir zaman gerçekten emekli olmadı; seyirci onu sonuna kadar sevdi. Seksen birinci doğum gününden bir gün sonra, 29 Temmuz 2004'te Atina'nın Marousi semtinde öldü ve Yunan basını onu komedinin büyük hanımefendisi olarak andı.

Filmlerinde Vlahopulu neredeyse her zaman aynı tip kadını oynadı ve seyirci onu bunun için çok sevdi: tartışan, entrika çeviren, şarkı söyleyen ve sonunda her şeyi yoluna koyan güçlü, konuşkan, pratik bir Yunan kadını. Komedisi hem bedensel hem müzikaldi ve neredeyse her film ona en az bir şarkı verirdi.

Μερικοί το προτιμούν κρύο (Bazıları Soğuk Sever, 1963) filminde, birçok film şarkısını yazan Mimis Plessas'ın müziğiyle Dinos Iliopoulos ile düet olarak «Σαν ξημερώνει Κυριακή» (Pazar sabahı olunca) şarkısını söyler. Η χαρτοπαίχτρα (Kumarbaz Kadın, 1965) filminde kâğıt oynamayı bırakamayan bir eşi canlandırır; çaresiz kocası rolünde Lambros Konstantaras vardır. Ardından Η βουλευτίνα (Kadın Milletvekili, 1966) ve Η ζηλιάρα (Kıskanç Kadın, 1968) geldi; Βίβα Ρένα (Viva Rena, 1967) ve Η Ρένα είναι οφσάιντ (Rena Ofsaytta, 1972) ise öylesine tamamen onun etrafında kurulmuştu ki adlarında onun ismi geçer.

Bu filmler 1960'ların Yunanistan'ını gösterir: Atina'da yeni daireler, deniz kenarında tatiller, para dertleri, ayarlanan ve reddedilen evlilikler. Bugün izlendiğinde, deyimler, kalıplaşmış ifadeler ve gerçek sohbetin ritmiyle dolu bir konuşma dili dersidir.

Yunan televizyon kanalları Vlahopulu'nun komedilerini hâlâ, özellikle bayramlarda ve yaz öğleden sonralarında gösterir ve birçok Yunanlı repliklerini ezbere bilir. Bir öğrenci için onun herhangi bir filmi doğal, hızlı ve komik Yunanca duymanın iyi bir yoludur; film şarkılarını bulmak da kolaydır. Önce Η χαρτοπαίχτρα'yı izleyin: hikâye basittir ve şakalar az kelime gerektirir. Aliki Vougiouklaki ve Thanasis Veggos ile birlikte Yunan sinemasının altın çağının yüzlerinden biri olarak hatırlanır; Korfu'da insanlar bütün ülkeyi güldüren adalı kızdan hâlâ gururla söz eder.

• Komedi oyuncusu olmadan önce caz şarkıcısıydı: 1940'larda Atina basını ona «cazın kraliçesi» derdi.
• İki filmi, Βίβα Ρένα (1967) ve Η Ρένα είναι οφσάιντ (1972), adlarında onun kendi ismini taşır.
• Komedi sanatını şarkı, skeç ve hicvin karışımı olan Atina revüsünde öğrendi.