O uso dos casos: acusativo e genitivo
No Β1 sabia formar os casos. No Γ1 escolhe qual usar — e é aí que correto e natural se separam.
O que faz o acusativo
Muito além do objeto direto: o acusativo exprime duração, medida, preço, destino e muitos adverbiais. É o caso por defeito do grego moderno.
| λειτουργία | παράδειγμα | σχόλιο |
|---|---|---|
| αντικείμενο | Είδα τον Γιώργο. | η βασική χρήση |
| διάρκεια | Έμεινα τρεις μέρες. | χωρίς πρόθεση |
| χρονικό σημείο | Θα έρθω το Σάββατο. | χωρίς πρόθεση |
| μέτρο / τιμή | Κοστίζει δέκα ευρώ. | ποσό |
| κατεύθυνση | Πάω στην Αθήνα. | σε + αιτιατική |
| επιρρηματική | Πάμε βόλτα / περίπατο. | παγιωμένο |
O que faz o genitivo
Posse, parte de um todo, qualidade, tempo («του χρόνου») e sobretudo o complemento indireto: «του έδωσα το βιβλίο».
| λειτουργία | παράδειγμα | σχόλιο |
|---|---|---|
| κτήση | το βιβλίο του Νίκου | η πιο συχνή |
| διαιρετική | ένα ποτήρι κρασιού | μέρος συνόλου |
| ιδιότητα | άνθρωπος μεγάλης αξίας | λόγιο ύφος |
| χρόνος | του χρόνου, της Δευτέρας | παγιωμένο |
| έμμεσο αντικείμενο | Του έδωσα το βιβλίο. | δίπτωτα ρήματα |
| μετά από επίθετο | άξιος λόγου, γεμάτος χαράς | συγκεκριμένα επίθετα |
Genitivo ou «σε»?
Com pronome o genitivo é obrigatório: «του μίλησα». Com nome existem ambos, mas «στον Νίκο» é o normal. Regra segura: pronome → genitivo; nome → σε.