L’emploi des cas : accusatif et génitif
À Β1 vous saviez former les cas. À Γ1 vous choisissez lequel employer — et c’est là que se joue la différence entre correct et naturel.
Ce que fait l’accusatif
Bien au-delà du complément d’objet : l’accusatif porte la durée, la mesure, le prix, la destination et une foule d’adverbiaux. C’est le cas par défaut du grec moderne — en cas de doute après une préposition, c’est presque toujours lui.
| λειτουργία | παράδειγμα | σχόλιο |
|---|---|---|
| αντικείμενο | Είδα τον Γιώργο. | η βασική χρήση |
| διάρκεια | Έμεινα τρεις μέρες. | χωρίς πρόθεση |
| χρονικό σημείο | Θα έρθω το Σάββατο. | χωρίς πρόθεση |
| μέτρο / τιμή | Κοστίζει δέκα ευρώ. | ποσό |
| κατεύθυνση | Πάω στην Αθήνα. | σε + αιτιατική |
| επιρρηματική | Πάμε βόλτα / περίπατο. | παγιωμένο |
Ce que fait le génitif
Possession, partie d’un tout, qualité, temps (« του χρόνου »), et surtout le complément indirect : « του έδωσα το βιβλίο ». Cette dernière valeur est celle que les apprenants remplacent à tort par « σε ».
| λειτουργία | παράδειγμα | σχόλιο |
|---|---|---|
| κτήση | το βιβλίο του Νίκου | η πιο συχνή |
| διαιρετική | ένα ποτήρι κρασιού | μέρος συνόλου |
| ιδιότητα | άνθρωπος μεγάλης αξίας | λόγιο ύφος |
| χρόνος | του χρόνου, της Δευτέρας | παγιωμένο |
| έμμεσο αντικείμενο | Του έδωσα το βιβλίο. | δίπτωτα ρήματα |
| μετά από επίθετο | άξιος λόγου, γεμάτος χαράς | συγκεκριμένα επίθετα |
Génitif ou « σε » ?
Avec un pronom, le génitif est obligatoire : « του μίλησα », jamais « μίλησα σε αυτόν » sauf emphase. Avec un nom, les deux existent : « έδωσα το βιβλίο του Νίκου » (rare, ambigu avec la possession) contre « έδωσα το βιβλίο στον Νίκο » (normal). Règle sûre : pronom → génitif ; nom → σε.