L’uso dei casi: accusativo e genitivo
A Β1 sapevate formare i casi. A Γ1 scegliete quale usare — ed è lì che corretto e naturale si separano.
Che cosa fa l’accusativo
Ben oltre il complemento oggetto: l’accusativo esprime durata, misura, prezzo, destinazione e molti avverbiali. È il caso predefinito del greco moderno.
| λειτουργία | παράδειγμα | σχόλιο |
|---|---|---|
| αντικείμενο | Είδα τον Γιώργο. | η βασική χρήση |
| διάρκεια | Έμεινα τρεις μέρες. | χωρίς πρόθεση |
| χρονικό σημείο | Θα έρθω το Σάββατο. | χωρίς πρόθεση |
| μέτρο / τιμή | Κοστίζει δέκα ευρώ. | ποσό |
| κατεύθυνση | Πάω στην Αθήνα. | σε + αιτιατική |
| επιρρηματική | Πάμε βόλτα / περίπατο. | παγιωμένο |
Che cosa fa il genitivo
Possesso, parte di un tutto, qualità, tempo («του χρόνου») e soprattutto il complemento indiretto: «του έδωσα το βιβλίο».
| λειτουργία | παράδειγμα | σχόλιο |
|---|---|---|
| κτήση | το βιβλίο του Νίκου | η πιο συχνή |
| διαιρετική | ένα ποτήρι κρασιού | μέρος συνόλου |
| ιδιότητα | άνθρωπος μεγάλης αξίας | λόγιο ύφος |
| χρόνος | του χρόνου, της Δευτέρας | παγιωμένο |
| έμμεσο αντικείμενο | Του έδωσα το βιβλίο. | δίπτωτα ρήματα |
| μετά από επίθετο | άξιος λόγου, γεμάτος χαράς | συγκεκριμένα επίθετα |
Genitivo o «σε»?
Con un pronome il genitivo è obbligatorio: «του μίλησα». Con un nome esistono entrambi, ma «στον Νίκο» è la norma. Regola sicura: pronome → genitivo; nome → σε.