Употребление падежей: винительный и родительный
На Β1 вы умели образовывать падежи. На Γ1 вы выбираете, какой употребить, — и здесь расходятся «правильно» и «естественно».
Что делает винительный
Далеко не только прямое дополнение: винительный несёт длительность, меру, цену, направление и множество обстоятельств. Это падеж по умолчанию.
| λειτουργία | παράδειγμα | σχόλιο |
|---|---|---|
| αντικείμενο | Είδα τον Γιώργο. | η βασική χρήση |
| διάρκεια | Έμεινα τρεις μέρες. | χωρίς πρόθεση |
| χρονικό σημείο | Θα έρθω το Σάββατο. | χωρίς πρόθεση |
| μέτρο / τιμή | Κοστίζει δέκα ευρώ. | ποσό |
| κατεύθυνση | Πάω στην Αθήνα. | σε + αιτιατική |
| επιρρηματική | Πάμε βόλτα / περίπατο. | παγιωμένο |
Что делает родительный
Принадлежность, часть целого, качество, время («του χρόνου») и прежде всего косвенное дополнение: «του έδωσα το βιβλίο».
| λειτουργία | παράδειγμα | σχόλιο |
|---|---|---|
| κτήση | το βιβλίο του Νίκου | η πιο συχνή |
| διαιρετική | ένα ποτήρι κρασιού | μέρος συνόλου |
| ιδιότητα | άνθρωπος μεγάλης αξίας | λόγιο ύφος |
| χρόνος | του χρόνου, της Δευτέρας | παγιωμένο |
| έμμεσο αντικείμενο | Του έδωσα το βιβλίο. | δίπτωτα ρήματα |
| μετά από επίθετο | άξιος λόγου, γεμάτος χαράς | συγκεκριμένα επίθετα |
Родительный или «σε»?
С местоимением родительный обязателен: «του μίλησα». С существительным возможны оба, но нормой является «στον Νίκο». Надёжное правило: местоимение → родительный, существительное → σε.