El uso de los casos: acusativo y genitivo
En Β1 sabía formar los casos. En Γ1 elige cuál usar — y ahí se separan lo correcto y lo natural.
Qué hace el acusativo
Mucho más que el objeto directo: el acusativo expresa duración, medida, precio, destino y muchos adverbiales. Es el caso por defecto del griego moderno.
| λειτουργία | παράδειγμα | σχόλιο |
|---|---|---|
| αντικείμενο | Είδα τον Γιώργο. | η βασική χρήση |
| διάρκεια | Έμεινα τρεις μέρες. | χωρίς πρόθεση |
| χρονικό σημείο | Θα έρθω το Σάββατο. | χωρίς πρόθεση |
| μέτρο / τιμή | Κοστίζει δέκα ευρώ. | ποσό |
| κατεύθυνση | Πάω στην Αθήνα. | σε + αιτιατική |
| επιρρηματική | Πάμε βόλτα / περίπατο. | παγιωμένο |
Qué hace el genitivo
Posesión, parte de un todo, cualidad, tiempo («του χρόνου») y sobre todo el complemento indirecto: «του έδωσα το βιβλίο».
| λειτουργία | παράδειγμα | σχόλιο |
|---|---|---|
| κτήση | το βιβλίο του Νίκου | η πιο συχνή |
| διαιρετική | ένα ποτήρι κρασιού | μέρος συνόλου |
| ιδιότητα | άνθρωπος μεγάλης αξίας | λόγιο ύφος |
| χρόνος | του χρόνου, της Δευτέρας | παγιωμένο |
| έμμεσο αντικείμενο | Του έδωσα το βιβλίο. | δίπτωτα ρήματα |
| μετά από επίθετο | άξιος λόγου, γεμάτος χαράς | συγκεκριμένα επίθετα |
¿Genitivo o «σε»?
Con pronombre el genitivo es obligatorio: «του μίλησα». Con nombre existen ambos, pero «στον Νίκο» es lo normal. Regla segura: pronombre → genitivo; nombre → σε.