Using the cases: accusative and genitive
At Β1 you could form the cases. At Γ1 you choose which one to use — and that is where correct and natural part ways.
What the accusative does
Far beyond the direct object: the accusative carries duration, measure, price, destination and a crowd of adverbials. It is Modern Greek’s default case — when in doubt after a preposition, it is almost always this one.
| λειτουργία | παράδειγμα | σχόλιο |
|---|---|---|
| αντικείμενο | Είδα τον Γιώργο. | η βασική χρήση |
| διάρκεια | Έμεινα τρεις μέρες. | χωρίς πρόθεση |
| χρονικό σημείο | Θα έρθω το Σάββατο. | χωρίς πρόθεση |
| μέτρο / τιμή | Κοστίζει δέκα ευρώ. | ποσό |
| κατεύθυνση | Πάω στην Αθήνα. | σε + αιτιατική |
| επιρρηματική | Πάμε βόλτα / περίπατο. | παγιωμένο |
What the genitive does
Possession, part of a whole, quality, time («του χρόνου»), and above all the indirect object: «του έδωσα το βιβλίο». That last use is the one learners wrongly replace with «σε».
| λειτουργία | παράδειγμα | σχόλιο |
|---|---|---|
| κτήση | το βιβλίο του Νίκου | η πιο συχνή |
| διαιρετική | ένα ποτήρι κρασιού | μέρος συνόλου |
| ιδιότητα | άνθρωπος μεγάλης αξίας | λόγιο ύφος |
| χρόνος | του χρόνου, της Δευτέρας | παγιωμένο |
| έμμεσο αντικείμενο | Του έδωσα το βιβλίο. | δίπτωτα ρήματα |
| μετά από επίθετο | άξιος λόγου, γεμάτος χαράς | συγκεκριμένα επίθετα |
Genitive or «σε»?
With a pronoun the genitive is obligatory: «του μίλησα», never «μίλησα σε αυτόν» except for emphasis. With a noun both exist: «έδωσα το βιβλίο του Νίκου» (rare, ambiguous with possession) versus «έδωσα το βιβλίο στον Νίκο» (normal). Safe rule: pronoun → genitive; noun → σε.