Η υποτακτική με «να»
Επιθυμία, σκοπός ή υποχρέωση με να + ρήμα· θέλω να, πρέπει να, μπορώ να.
Τα ελληνικά δεν έχουν απαρέμφατο
Αντί για απαρέμφατο, τα ελληνικά χρησιμοποιούν να και ρήμα σε πρόσωπο. Τα δύο ρήματα συμφωνούν στο ίδιο πρόσωπο — αυτός είναι ο μόνος πραγματικά υποχρεωτικός κανόνας.
- Θέλω να μάθω ελληνικά.θέλω + να + ρήμα
- Θέλει να μάθει ελληνικά.Και τα δύο ρήματα στο τρίτο πρόσωπο.
Μία φορά ή συνέχεια;
Εδώ είναι η πραγματική δυσκολία του να. Μετά το να διαλέγεις ανάμεσα σε δύο τύπους: στιγμιαία ή επαναλαμβανόμενη πράξη. Η επιλογή αλλάζει το νόημα.
- Θέλω να σε δω.μία φορά
- Θέλω να σε βλέπω.συνέχεια
| μία φορά | συνέχεια | ρήμα |
|---|---|---|
| να γράψω | να γράφω | γράφω |
| να φάω | να τρώω | τρώω |
| να πάω | να πηγαίνω | πηγαίνω |
| να δω | να βλέπω | βλέπω |
Τι φέρνει το να
Λίγα ρήματα και μόρια ζητούν να. Μάθε τα μαζί: μόλις εμφανιστεί ένα, η συνέχεια είναι αυτόματη.
| — | — | — |
|---|---|---|
| θέλω να | πρέπει να | μπορώ να |
| ξέρω να | αρχίζω να | προσπαθώ να |
| ας | για να | πριν να |
Άρνηση: να μην
Μετά το να η άρνηση δεν είναι ποτέ δεν αλλά μην, και μπαίνει ανάμεσα: θέλω να μην αργήσεις. Πολύ συχνό λάθος.
- Θέλω να μην αργήσεις.άρνηση με μην