The six adverbial clauses
Cause, result, purpose, condition, time, concession — each relation has its own conjunctions and its own mood. This is the skeleton of any argued text.
Cause and result
Cause: επειδή (neutral, can open), γιατί (spoken, never opens), καθώς, αφού, δεδομένου ότι (formal). Result: ώστε + indicative for an actual outcome, ώστε να + subjunctive for an intended one — the distinction essays most often miss.
| είδος | σύνδεσμοι | έγκλιση | παράδειγμα |
|---|---|---|---|
| αιτιολογική | επειδή, γιατί, καθώς, αφού | οριστική | Δεν ήρθε επειδή αρρώστησε. |
| αιτιολογική (λόγια) | δεδομένου ότι, λόγω του ότι | οριστική | Δεδομένου ότι ισχύει ο νόμος… |
| συμπερασματική (πραγματικό) | ώστε, που | οριστική | Κουράστηκε τόσο, ώστε αποκοιμήθηκε. |
| συμπερασματική (επιδιωκόμενο) | ώστε να, για να | υποτακτική | Μίλησε αργά, ώστε να τον καταλάβουν. |
Purpose, condition
Purpose: για να, να, ώστε να — always subjunctive, never indicative. Condition: three types by degree of reality. The third — αν είχα … θα είχα — is what separates a Γ1 writer from a Β2 one.
| υποθετικός λόγος | υπόθεση | απόδοση | σημασία |
|---|---|---|---|
| το πραγματικό | αν + οριστική | οριστική / μέλλοντας | Αν βρέξει, θα μείνουμε. |
| το πιθανό | αν + υποτακτική | θα + οριστική | Αν έρθει, θα χαρώ. |
| το μη πραγματικό (παρόν) | αν + παρατατικός | θα + παρατατικός | Αν είχα χρόνο, θα ερχόμουν. |
| το μη πραγματικό (παρελθόν) | αν + υπερσυντέλικος | θα + υπερσυντέλικος | Αν είχα ξέρει, θα είχα έρθει. |
Time and concession
Time: όταν, μόλις, αφού, πριν (+ να), ενώ, καθώς. Watch πριν να + subjunctive against αφού + indicative. Concession: αν και, παρόλο που, μολονότι (formal), και ας. A concessive states a fact that should have blocked the main clause — and did not.