Les six subordonnées circonstancielles
Cause, conséquence, but, condition, temps, concession — chaque relation a ses conjonctions et son mode. C’est le squelette de tout texte argumenté.
Cause et conséquence
Cause : επειδή (neutre, en tête), γιατί (parlé, jamais en tête), καθώς, αφού, δεδομένου ότι (formel). Conséquence : ώστε + indicatif pour un résultat réel, ώστε να + subjonctif pour un résultat visé — la distinction que les rédactions ratent le plus souvent.
| είδος | σύνδεσμοι | έγκλιση | παράδειγμα |
|---|---|---|---|
| αιτιολογική | επειδή, γιατί, καθώς, αφού | οριστική | Δεν ήρθε επειδή αρρώστησε. |
| αιτιολογική (λόγια) | δεδομένου ότι, λόγω του ότι | οριστική | Δεδομένου ότι ισχύει ο νόμος… |
| συμπερασματική (πραγματικό) | ώστε, που | οριστική | Κουράστηκε τόσο, ώστε αποκοιμήθηκε. |
| συμπερασματική (επιδιωκόμενο) | ώστε να, για να | υποτακτική | Μίλησε αργά, ώστε να τον καταλάβουν. |
But, condition
But : για να, να, ώστε να — toujours au subjonctif, jamais à l’indicatif. Condition : trois types selon le degré de réalité. Le troisième — αν είχα … θα είχα — est celui qui distingue un Γ1 d’un Β2.
| υποθετικός λόγος | υπόθεση | απόδοση | σημασία |
|---|---|---|---|
| το πραγματικό | αν + οριστική | οριστική / μέλλοντας | Αν βρέξει, θα μείνουμε. |
| το πιθανό | αν + υποτακτική | θα + οριστική | Αν έρθει, θα χαρώ. |
| το μη πραγματικό (παρόν) | αν + παρατατικός | θα + παρατατικός | Αν είχα χρόνο, θα ερχόμουν. |
| το μη πραγματικό (παρελθόν) | αν + υπερσυντέλικος | θα + υπερσυντέλικος | Αν είχα ξέρει, θα είχα έρθει. |
Temps et concession
Temps : όταν, μόλις, αφού, πριν (+ να), ενώ, καθώς. Attention à πριν να + subjonctif contre αφού + indicatif. Concession : αν και, παρόλο που, μολονότι (formel), και ας. La concessive pose un fait qui aurait dû empêcher le principal — et ne l’a pas empêché.