Οι χρόνοι στην αφήγηση: ο ιστορικός ενεστώτας
Στο Β2 κάνατε ακολουθία χρόνων. Στο Γ1 τους επιλέγετε: ενεστώτας για να ζωντανέψει το παρελθόν, παρατατικός για το φόντο, αόριστος για το γεγονός.
Ο ιστορικός ενεστώτας
Τα ελληνικά περνούν στον ενεστώτα μέσα σε αφήγηση παρελθόντος για να φέρουν τον αναγνώστη επιτόπου: «Περπατούσα στον δρόμο, και ξαφνικά βλέπω τον Νίκο.» Δεν είναι λάθος ακολουθίας χρόνων — είναι ύφος, πολύ συχνό στον προφορικό λόγο και στη δημοσιογραφία.
- Το 1453 πέφτει η Κωνσταντινούπολη.Το 1453 πέφτει η Κωνσταντινούπολη.
Φόντο και πρώτο πλάνο
Στην αφήγηση, ο παρατατικός στήνει το σκηνικό και τις καταστάσεις που διαρκούν· ο αόριστος προωθεί τη δράση. Η εναλλαγή τους δεν κάνει την πρόταση λάθος — μετακινεί αυτό που ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ως κύριο γεγονός.