Expressões fossilizadas do antigo
εν ριπή οφθαλμού, άρον άρον, το μη χείρον βέλτιστον: o grego antigo vivo dentro do moderno — primeiro reconhecê-las, depois ousar.
O fundo corrente
Ouvem-se no telejornal como no café. A sintaxe interna é antiga (dativo, imperativo arcaico, infinitivo) — não a analise: é vocabulário.
| έκφραση | σημασία |
|---|---|
| εν ριπή οφθαλμού | σε μια στιγμή |
| άρον άρον | πολύ βιαστικά |
| εξ απαλών ονύχων | από πολύ μικρή ηλικία |
| επί ξυρού ακμής | σε κρίσιμο σημείο |
| το μη χείρον βέλτιστον | διαλέγουμε το λιγότερο κακό |
| ο μη γένοιτο | μακάρι να μη συμβεί |
| συν τοις άλλοις | επιπλέον |
| εκ των ων ουκ άνευ | απολύτως απαραίτητο |
Como usá-las sem tropeçar
Citam-se TAL E QUAL: não conjugue nada, não mude a ordem, não acrescente artigo. Uma por frase — duas, e o texto vira paródia. No discurso formal e na escrita acertam em cheio; numa mensagem a um amigo divertem.
τοις, τω, ω: ler os vestígios
Estas palavrinhas são dativos antigos: τοις = «aos» (τοις εκατό: por cento), τω = «ao» (δόξα τω Θεώ), εν + dativo = «em» (εν τω μεταξύ). Reconhecê-las basta para descodificar qualquer expressão nova desta família.
É a sua vez
Escolha a forma correta.