The imperfect in both voices: έγραφα / γραφόμουν
The scenery of the past, active side and passive side — plus the -όμουν endings nobody forgets once seen.
Active recap, more precisely
Present stem + -α, -ες, -ε, -αμε, -ατε, -αν: έγραφα, έγραφες… The augment έ- appears only when the accent needs it (έγραφα but διαβάζαμε). Verbs in -άω/-ώ take -ούσα: μιλούσα, αγαπούσα, μπορούσα.
The passive: -όμουν, -όσουν, -όταν
A whole separate set, grafted onto the present stem: γραφόμουν, γραφόσουν, γραφόταν, γραφόμασταν, γραφόσασταν, γράφονταν. Deponents follow it: ερχόμουν, καθόμουν, θυμόμουν, σκεφτόμουν — the most frequent forms of the entire set.
| ενεργητική | παθητική | |
|---|---|---|
| εγώ | έγραφα | γραφόμουν |
| εσύ | έγραφες | γραφόσουν |
| αυτός | έγραφε | γραφόταν |
| εμείς | γράφαμε | γραφόμασταν |
| εσείς | γράφατε | γραφόσασταν |
| αυτοί | έγραφαν | γράφονταν |
Three uses that keep coming back
1) Scenery: Έβρεχε και ο δρόμος ήταν άδειος. 2) Habit: Κάθε καλοκαίρι πηγαίναμε στο χωριό. 3) Politeness: Ήθελα να σας ρωτήσω κάτι — the imperfect softens a request, exactly as a conditional does elsewhere.
Your turn
Choose the correct form.