O imperfeito nas duas vozes: έγραφα / γραφόμουν
O cenário do passado, lado ativo e lado passivo — mais as terminações -όμουν que já não se esquecem.
Revisão ativa, mais precisa
Tema do presente + -α, -ες, -ε, -αμε, -ατε, -αν: έγραφα, έγραφες… O aumento έ- só aparece se o acento precisar (έγραφα mas διαβάζαμε). Os verbos em -άω/-ώ fazem -ούσα: μιλούσα, αγαπούσα, μπορούσα.
A passiva: -όμουν, -όσουν, -όταν
Uma série inteira à parte, enxertada no tema do presente: γραφόμουν, γραφόσουν, γραφόταν, γραφόμασταν, γραφόσασταν, γράφονταν. Os depoentes seguem-na: ερχόμουν, καθόμουν, θυμόμουν, σκεφτόμουν.
| ενεργητική | παθητική | |
|---|---|---|
| εγώ | έγραφα | γραφόμουν |
| εσύ | έγραφες | γραφόσουν |
| αυτός | έγραφε | γραφόταν |
| εμείς | γράφαμε | γραφόμασταν |
| εσείς | γράφατε | γραφόσασταν |
| αυτοί | έγραφαν | γράφονταν |
Três usos que voltam sempre
1) Cenário: Έβρεχε και ο δρόμος ήταν άδειος. 2) Hábito: Κάθε καλοκαίρι πηγαίναμε στο χωριό. 3) Cortesia: Ήθελα να σας ρωτήσω κάτι — o imperfeito suaviza o pedido, como o condicional noutras línguas.
É a sua vez
Escolha a forma correta.