Adjetivos do dia a dia: τεμπέλης, γκρινιάρης, καφετί
O preguiçoso, a ciumenta e o cor de café: os adjetivos em -ης/-α/-ικο e as cores em -ής/-ιά/-ί.
Os retratos: -ης, -α, -ικο
Uma família muito falada para os feitios: ο τεμπέλης, η τεμπέλα, το τεμπέλικο (preguiçoso). Mesmo padrão: γκρινιάρης (resmungão), ζηλιάρης (ciumento), πεισματάρης (teimoso), κατσούφης (carrancudo). O plural deles é anisossilábico: οι τεμπέληδες, οι γκρινιάρηδες!
| αρσενικό | θηλυκό | ουδέτερο | πληθυντικός |
|---|---|---|---|
| ο τεμπέλης | η τεμπέλα | το τεμπέλικο | οι τεμπέληδες |
| ο γκρινιάρης | η γκρινιάρα | το γκρινιάρικο | οι γκρινιάρηδες |
| ο ζηλιάρης | η ζηλιάρα | το ζηλιάρικο | οι ζηλιάρηδες |
| ο πεισματάρης | η πεισματάρα | το πεισματάρικο | οι πεισματάρηδες |
As cores: -ής, -ιά, -ί
As cores derivadas de coisas (café, mar, ouro) fazem -ής/-ιά/-ί: καφετής, καφετιά, καφετί · θαλασσής, θαλασσιά, θαλασσί · χρυσαφής, χρυσαφιά, χρυσαφί. E as cores emprestadas em -ί não declinam nada: το πορτοκαλί φόρεμα, η ροζ μπλούζα, το μπλε αυτοκίνητο.
No restaurante e em casa
Estes adjetivos vivem na conversa real: Μην είσαι τεμπέλης! Το ζηλιάρικο γατάκι κοιτάζει το φαγητό. Η θαλασσιά μπλούζα σού πάει. Πήρα ένα καφετί σκυλάκι. No Β1, reconhecê-los importa mais do que produzi-los — estão por todo o lado nas histórias e nos diálogos.
É a sua vez
Escolha a forma correta.