Adjectifs familiers : τεμπέλης, γκρινιάρης, καφετί
Le paresseux, la jalouse et le café couleur café : les adjectifs en -ης/-α/-ικο et les couleurs en -ής/-ιά/-ί.
Les portraits : -ης, -α, -ικο
Une famille très parlée qui décrit les caractères : ο τεμπέλης, η τεμπέλα, το τεμπέλικο (paresseux). Même patron : γκρινιάρης (râleur), ζηλιάρης (jaloux), πεισματάρης (têtu), φαγάς ? non — restons : κατσούφης (grognon). Leur pluriel est anisosyllabique : οι τεμπέληδες, οι γκρινιάρηδες !
| αρσενικό | θηλυκό | ουδέτερο | πληθυντικός |
|---|---|---|---|
| ο τεμπέλης | η τεμπέλα | το τεμπέλικο | οι τεμπέληδες |
| ο γκρινιάρης | η γκρινιάρα | το γκρινιάρικο | οι γκρινιάρηδες |
| ο ζηλιάρης | η ζηλιάρα | το ζηλιάρικο | οι ζηλιάρηδες |
| ο πεισματάρης | η πεισματάρα | το πεισματάρικο | οι πεισματάρηδες |
Les couleurs : -ής, -ιά, -ί
Les couleurs tirées de choses (café, ciel, or) font -ής/-ιά/-ί : καφετής, καφετιά, καφετί · θαλασσής, θαλασσιά, θαλασσί · χρυσαφής, χρυσαφιά, χρυσαφί. Et les emprunts en -ί ne bougent pas du tout : το πορτοκαλί φόρεμα, η ροζ μπλούζα, το μπλε αυτοκίνητο.
Au restaurant et à la maison
Ces adjectifs vivent dans la vraie conversation : Μην είσαι τεμπέλης! Το ζηλιάρικο γατάκι κοιτάζει το φαγητό. Η θαλασσιά μπλούζα σού πάει. Πήρα ένα καφετί σκυλάκι. Au Β1, les reconnaître compte plus que les produire — ils sont partout dans les histoires et les dialogues.
À vous
Choisissez la forme correcte.