Μυθολογία · Επίπεδο Α2
Η Φυλλίδα και η αμυγδαλιά
Κατέβηκε στην παραλία εννιά φορές. Την ένατη δεν γύρισε σπίτι.
Ο Δημοφώντας ήταν γιος του Θησέα. Γυρίζοντας από την Τροία, το καράβι του σταμάτησε στη Θράκη. Εκεί γνώρισε τη Φυλλίδα, την κόρη του βασιλιά, και αρραβωνιάστηκαν.
Πριν από τον γάμο, ο Δημοφώντας είπε ότι πρέπει να πάει πρώτα στην Αθήνα. Ήθελε να τακτοποιήσει κάτι στο σπίτι του.
Υποσχέθηκε ότι θα γυρίσει σε έναν μήνα.
Η Φυλλίδα τον περίμενε.
Πέρασε ο μήνας. Το καράβι δεν φάνηκε.
Εκείνη κατέβαινε κάθε μέρα στην παραλία και κοίταζε τη θάλασσα.
Ο Οβίδιος γράφει ότι κατέβηκε εννιά φορές στο ίδιο σημείο. Οι Θράκες έδωσαν μάλιστα σε εκείνον τον τόπο ένα όνομα: «Εννιά Δρόμοι».
Την ένατη φορά κατάλαβε ότι δεν θα έρθει.
Δεν άντεξε. Πήγε στα δέντρα και κρεμάστηκε.
Οι θεοί τη λυπήθηκαν και την έκαναν δέντρο. Έγινε αμυγδαλιά — αλλά μια αμυγδαλιά χωρίς φύλλα, γυμνή, σαν νεκρή.
Ο Δημοφώντας γύρισε αργότερα. Είχε αργήσει, όχι από κακία: τον είχαν κρατήσει άνεμοι και δουλειές.
Όταν έμαθε τι έγινε, πήγε στο δέντρο.
Το αγκάλιασε και έκλαψε πάνω στον κορμό του.
Και τότε, λέει ο μύθος, η αμυγδαλιά έβγαλε ξαφνικά φύλλα και λουλούδια σε όλα της τα κλαδιά.
Στην Ελλάδα η αμυγδαλιά είναι το πρώτο δέντρο που ανθίζει, τον Φεβρουάριο, ενώ κάνει ακόμα κρύο. Και ανθίζει πριν βγάλει φύλλα.
Οι αρχαίοι έλεγαν ότι το κάνει επειδή δεν μπορεί να περιμένει.