Μυθολογία · Επίπεδο Β1
Ο Μόψος και ο Κάλχας
Δύο μάντεις έκαναν διαγωνισμό. Ο ένας ήξερε ότι θα πεθάνει αν χάσει.
Ο Κάλχας ήταν ο μάντης των Ελλήνων στην Τροία. Αυτός είχε πει ότι πρέπει να θυσιαστεί η Ιφιγένεια. Αυτός είχε εξηγήσει τον λοιμό. Αυτός είχε πει ότι ο πόλεμος θα κρατήσει δέκα χρόνια.
Κουβαλούσε όμως και έναν δικό του χρησμό, από πολύ παλιά: ότι θα πεθάνει την ημέρα που θα συναντήσει μάντη καλύτερο από αυτόν.
Μετά την άλωση της Τροίας, δεν γύρισε με τα καράβια. Πήγε με τα πόδια, με λίγους συντρόφους, νότια, στη Μικρά Ασία.
Στον Κολοφώνα βρήκε έναν άλλο μάντη. Τον έλεγαν Μόψο.
Έκαναν διαγωνισμό.
Ο Κάλχας ρώτησε πρώτος. Έδειξε μια άγρια συκιά που στεκόταν εκεί κοντά, γεμάτη καρπούς.
«Πόσα σύκα έχει;»
Ο Μόψος κοίταξε το δέντρο και απάντησε χωρίς να μετρήσει: «Δέκα χιλιάδες, και ένα μέτρο ακόμα, και ένα σύκο παραπάνω».
Τα μάζεψαν όλα. Ήταν ακριβώς τόσα.
Ύστερα ρώτησε ο Μόψος. Έδειξε μια γουρούνα που ήταν έγκυος.
«Πόσα μικρά έχει μέσα της; Και πότε θα γεννήσει;»
Ο Κάλχας σκέφτηκε και είπε «οκτώ».
Ο Μόψος γέλασε. «Εννιά», είπε. «Και είναι όλα αρσενικά. Και θα γεννηθούν αύριο, την έκτη ώρα».
Την επόμενη μέρα, την έκτη ώρα, γεννήθηκαν εννιά αρσενικά γουρουνάκια.
Ο Κάλχας κατάλαβε.
Δεν τον σκότωσε κανείς. Δεν έγινε τίποτα δραματικό.
Οι αρχαίοι λένε απλώς ότι πέθανε εκεί, από λύπη.
Είναι ένας μύθος για ανθρώπους που η δουλειά τους είναι να ξέρουν το μέλλον — και για το τι σημαίνει να ξέρεις εκ των προτέρων ότι κάποια μέρα θα σε ξεπεράσει κάποιος.
Ο Μόψος έζησε πολύ. Ίδρυσε πόλεις στην Κιλικία και το μαντείο του λειτουργούσε ακόμα στα ρωμαϊκά χρόνια.
Και υπάρχει και μια λεπτομέρεια που δεν είναι μύθος.
Στη Χιττιτική Μικρά Ασία, αρχαιολόγοι βρήκαν επιγραφές του 8ου αιώνα π.Χ. που μιλούν για έναν βασιλικό οίκο. Το όνομά του, στα φοινικικά και στα λουβιακά, διαβάζεται «Μοψ».