Μυθολογία · Επίπεδο Α1
Οι Πυγμαίοι και οι γερανοί
Ένας λαός πολύ μικρών ανθρώπων, σε πόλεμο με τα πουλιά.
Οι Έλληνες έλεγαν ότι στα νότια, πολύ μακριά, ζει ένας λαός πολύ μικρών ανθρώπων.
Τους λένε Πυγμαίους. Το όνομα σημαίνει «όσο ένας πήχης» — δηλαδή περίπου μισό μέτρο.
Είναι μικροί, αλλά είναι πολλοί. Και είναι γενναίοι.
Κάθε χειμώνα έχουν το ίδιο πρόβλημα.
Από τον βορρά έρχονται οι γερανοί. Είναι μεγάλα πουλιά με πολύ μακριά πόδια και δυνατό ράμφος.
Πετούν όλοι μαζί και κάνουν θόρυβο στον ουρανό.
Οι γερανοί κατεβαίνουν στα χωράφια των Πυγμαίων και τρώνε το σιτάρι τους.
Και τότε αρχίζει ο πόλεμος.
Οι Πυγμαίοι βγαίνουν με μικρά όπλα. Ανεβαίνουν πάνω σε κατσίκες και σε κριάρια, σαν να είναι άλογα.
Χτυπούν τα πουλιά και τα πουλιά τους χτυπούν.
Ο Όμηρος το χρησιμοποιεί στην Ιλιάδα.
Λέει ότι οι Τρώες έρχονται στη μάχη φωνάζοντας, σαν τους γερανούς που πετούν προς τον νότο και φέρνουν θάνατο στους μικρούς ανθρώπους.
Οι Έλληνες ζωγράφιζαν αυτόν τον πόλεμο σε αγγεία. Τους άρεσε πολύ.
Και οι γερανοί υπάρχουν. Κάθε φθινόπωρο περνούν πάνω από την Ελλάδα, ψηλά, πηγαίνοντας στην Αφρική.
Οι άνθρωποι τους έβλεπαν και αναρωτιόντουσαν πού πάνε.
Οι Έλληνες έλεγαν αυτή την ιστορία με χαμόγελο, αλλά κρατούσαν κάτι από αυτήν. Οι Πυγμαίοι ήταν οι μικρότεροι άνθρωποι του κόσμου και ο εχθρός τους ερχόταν από τον ουρανό. Και όμως έβγαιναν κάθε χρόνο. Το μέγεθος, έλεγαν, δεν αποφασίζει ποιος θα πολεμήσει.