Μυθολογία · Επίπεδο Α2
Ο Φοίνικας
Το μυθικό πουλί που πεθαίνει και γεννιέται ξανά.
Ο Ηρόδοτος ταξίδεψε στην Αίγυπτο και έγραψε όσα του είπαν εκεί. Ένα από αυτά ήταν η ιστορία ενός ιερού πουλιού.
Το πουλί αυτό λεγόταν φοίνικας.
Ο Ηρόδοτος λέει καθαρά ότι δεν το είδε ποτέ ο ίδιος, παρά μόνο σε μια ζωγραφιά. Μάλιστα, γράφει ότι η ιστορία που άκουσε δεν του φαινόταν πιστευτή.
Στη ζωγραφιά ήταν μεγάλο σαν αετός. Τα φτερά του ήταν μισά κόκκινα και μισά χρυσά.
Οι κάτοικοι της Ηλιούπολης έλεγαν ότι ερχόταν στην Αίγυπτο μία φορά κάθε πεντακόσια χρόνια, όταν πέθαινε ο πατέρας του.
Να τι κάνει, σύμφωνα με τους ιερείς.
Παίρνει σμύρνα — ένα αρωματικό υλικό — και φτιάχνει με αυτήν ένα μεγάλο αυγό.
Ύστερα ανοίγει το αυγό, βάζει μέσα τον νεκρό πατέρα του και το κλείνει πάλι.
Και μετά πετάει με αυτό το βάρος από την Αραβία ως την Αίγυπτο, στον ναό του Ήλιου, και το αφήνει εκεί.
Αργότερα, η ιστορία άλλαξε. Ο Οβίδιος γράφει ότι ο φοίνικας ζούσε πεντακόσια χρόνια και, όταν γερνούσε, έφτιαχνε μια φωλιά με αρωματικά φυτά στα κλαδιά ενός φοινικόδεντρου.
Εκεί πέθαινε και από το σώμα του γεννιόταν ένα νέο πουλί. Όταν μεγάλωνε αρκετά, μετέφερε τη φωλιά και τα λείψανα του παλιού πουλιού στον ναό του Ήλιου.
Η γνωστή εικόνα της φωτιάς και της στάχτης έγινε σαφής σε ακόμη μεταγενέστερα κείμενα. Σε αυτά, ο παλιός φοίνικας καίγεται και ένας νέος φοίνικας γεννιέται από τις στάχτες του.
Γι' αυτό λέμε ακόμη σήμερα ότι κάποιος «αναγεννήθηκε από τις στάχτες του σαν τον φοίνικα», όταν κάνει μια νέα αρχή έπειτα από μια πολύ μεγάλη καταστροφή.