Comparatifs et superlatifs, formes complètes
πιο ωραίος ή ωραιότερος ; πιο γρήγορα ή γρηγορότερα ? Les deux voies — périphrastique et synthétique — pour les adjectifs ET les adverbes.
Adjectifs : deux comparatifs, un sens
πιο + adjectif (partout, sûr) ou -τερος (plus soigné) : πιο ωραίος = ωραιότερος, πιο μεγάλος = μεγαλύτερος, πιο γρήγορος = γρηγορότερος. Le second point de comparaison arrive avec από : Είναι ωραιότερος από τον άλλο. INTERDIT : πιο ωραιότερος.
| θετικός | συγκριτικός | σχετικός υπερθετικός | απόλυτος υπερθετικός |
|---|---|---|---|
| ωραίος | ωραιότερος / πιο ωραίος | ο ωραιότερος | ωραιότατος / πολύ ωραίος |
| μεγάλος | μεγαλύτερος | ο μεγαλύτερος | μέγιστος |
| καλός | καλύτερος | ο καλύτερος | άριστος |
| κακός | χειρότερος | ο χειρότερος | κάκιστος |
| πολύς | περισσότερος | ο περισσότερος | πλείστος |
Les deux superlatifs
Le RELATIF compare à un groupe et prend l’article : Είναι ο καλύτερος μαθητής της τάξης. L’ABSOLU dit « extrêmement » sans comparer personne : ωραιότατος = πολύ ωραίος, ευτυχέστατος, μεγαλοπρεπέστατος. Dans la langue courante on préfère πολύ ; le -ότατος reste écrit ou emphatique.
Les adverbes suivent — avec une surprise
πιο γρήγορα = γρηγορότερα, πιο εύκολα = ευκολότερα, πιο συχνά = συχνότερα. La surprise : le superlatif adverbial se termine en -ότατα, ou se dit tout simplement πολύ / πάρα πολύ. Et les irréguliers gardent leurs formes : καλά → καλύτερα, άσχημα → χειρότερα, πολύ → περισσότερο, λίγο → λιγότερο.
À vous
Choisissez la forme correcte.