Μυθολογία · Επίπεδο Α2
Ο Φρίξος και η Έλλη
Το χρυσό κριάρι που έσωσε δύο παιδιά — και το δέρας που ξεκίνησε τους Αργοναύτες.
Ο βασιλιάς Αθάμας είχε δύο παιδιά, τον Φρίξο και την Έλλη. Η μητέρα τους ήταν η Νεφέλη. Όταν ο Αθάμας παντρεύτηκε δεύτερη γυναίκα, την Ινώ, τα παιδιά βρέθηκαν σε κίνδυνο.
Η Ινώ θέλησε να σκοτώσει τα παιδιά της Νεφέλης και έφτιαξε ένα σχέδιο.
Πήγε κρυφά στις γυναίκες του βασιλείου και τις έπεισε να ψήσουν το σιτάρι πριν το σπείρουν. Καμένος σπόρος δεν φυτρώνει. Την επόμενη χρονιά τα χωράφια έμειναν άδεια και άρχισε η πείνα.
Ο Αθάμας έστειλε ανθρώπους στο μαντείο των Δελφών. Η Ινώ όμως τους δωροδόκησε, και εκείνοι γύρισαν με ψεύτικη απάντηση: η γη θα καρπίσει ξανά μόνο αν ο βασιλιάς θυσιάσει τον γιο του.
Ο Αθάμας πίστεψε. Οδήγησε τον Φρίξο στον βωμό.
Την τελευταία στιγμή, η Νεφέλη έφερε ένα κριάρι με χρυσό μαλλί, που πετούσε. Το είχε πάρει από τον Ερμή.
Τα δύο παιδιά ανέβηκαν στην πλάτη του και το κριάρι σηκώθηκε στον αέρα, προς τα ανατολικά.
Πετούσαν ψηλά πάνω από τη θάλασσα. Κάποια στιγμή η Έλλη έπεσε από το κριάρι και πνίγηκε. Οι αρχαίες πηγές δεν εξηγούν γιατί έπεσε.
Έπεσε στο νερό ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία. Το στενό εκείνο πήρε το όνομά της: Ελλήσποντος, «η θάλασσα της Έλλης». Το λέμε σήμερα Δαρδανέλια.
Ο Φρίξος έφτασε μόνος στην Κολχίδα, στην άκρη της Μαύρης Θάλασσας. Ο βασιλιάς Αιήτης τον δέχτηκε και του έδωσε για σύζυγο την κόρη του, τη Χαλκιόπη.
Εκεί ο Φρίξος θυσίασε το κριάρι στον Δία Φύξιο, τον προστάτη των φυγάδων, και χάρισε το χρυσό δέρας στον βασιλιά. Ο Αιήτης το κάρφωσε σε μια βελανιδιά μέσα στο ιερό άλσος του Άρη και έβαλε να το φυλάει ένας δράκοντας που δεν κοιμόταν ποτέ.
Έμεινε εκεί για χρόνια, ώσπου ο βασιλιάς Πελίας έστειλε έναν νέο από την Ιωλκό, τον Ιάσονα, να το φέρει πίσω.
Έτσι άρχισε η εκστρατεία των Αργοναυτών. Πριν γίνει ο στόχος ενός μεγάλου ταξιδιού, το χρυσόμαλλο δέρας ήταν το δέρμα του κριαριού που είχε σώσει τον Φρίξο και είχε μεταφέρει τα δύο αδέλφια μακριά από τον βωμό.