Terminaisons rares mais fréquentes
ο συγγραφέας, η ηχώ, το κράτος, το γράψιμο, το φως, το παν — les petites familles hors des trois grands modèles, et pourtant partout dans un journal.
Masculins en -έας, féminins en -ω
Les noms de métier savants font -έας au singulier et -είς au pluriel : ο συγγραφέας → οι συγγραφείς, ο ιππέας, ο γραμματέας, ο κουρέας. Les féminins en -ω sont peu nombreux mais tenaces : η ηχώ, η πειθώ, η Καλυψώ — génitif της ηχούς, et souvent invariables aujourd’hui.
| ενικός | γενική ενικού | πληθυντικός |
|---|---|---|
| ο συγγραφέας | του συγγραφέα | οι συγγραφείς |
| ο γραμματέας | του γραμματέα | οι γραμματείς |
| η ηχώ | της ηχούς | — |
| το κράτος | του κράτους | τα κράτη |
| το γράψιμο | του γραψίματος | τα γραψίματα |
| το φως | του φωτός | τα φώτα |
Les neutres qui surprennent
Quatre sous-familles à reconnaître : -ος (το κράτος, το μέρος, το λάθος → τα κράτη, των κρατών) ; -ιμο (το γράψιμο, το ντύσιμο, το φαγητό ? non — το δέσιμο → του δεσίματος) ; -ς (το φως, το γεγονός → του γεγονότος) ; -ν (το παν, το ον → του όντος).
Les noms en voyelle
Deux comportements opposés. Les grecs s’allongent (ανισοσύλλαβα) : ο καφές → οι καφέδες, η αλεπού → οι αλεπούδες, ο παππούς → οι παππούδες. Les emprunts, eux, ne bougent jamais : το ταξί, το μενού, το γκαράζ, το ουίσκι, ο καναπές ? — non, celui-là se décline. Règle sûre : si le mot est étranger et finit par voyelle accentuée ou consonne inhabituelle, il est invariable.
À vous
Choisissez la forme correcte.